«Τρυφερό Κτήνος» [σκην.: Marie Kreutzer] (γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος)
3Οκτ
Όταν η αγάπη γίνεται απειλή
Η υποψία είναι ο θάνατος της βεβαιότητας, από τη στιγμή που γεννιέται, κάθε ανάμνηση ξαναγράφεται και κάθε τρυφερότητα αποκτά μια σκοτεινή δεύτερη ανάγνωση.
Στο «Τρυφερό Κτήνος» της Μαρί Κρόιτσερ, η εξοχή δεν είναι το καταφύγιο που υπόσχεται να γίνει. Είναι ένας τόπος όπου η σιωπή βαραίνει περισσότερο από τον θόρυβο της πόλης και όπου όσα προσπαθούμε να κρύψουμε επιστρέφουν, αργά και επίμονα, για να ζητήσουν το τίμημά τους.
Η Λούσι (Λέα Σεϊντού), πιανίστρια και μητέρα ενός μικρού αγοριού, εγκαταλείπει μαζί με την οικογένειά της την πόλη και μετακομίζει σε ένα απομονωμένο εξοχικό σπίτι. Η απόφαση μοιάζει με μια τελευταία απόπειρα σωτηρίας. Ο σύζυγός της, Φιλίπ (Λόρενς Ρουπ), βρίσκεται στα όρια μιας σοβαρής εξάντλησης και η Λούσι ελπίζει πως η απόσταση από την ασφυκτική καθημερινότητα, ο καθαρός αέρας και η ησυχία θα του επιτρέψουν να ξαναβρεί τον εαυτό του. Είναι μια κίνηση αγάπης, αλλά και απελπισίας, η οικογένεια μετακινείται στην ύπαιθρο αναζητώντας μια νέα αρχή, χωρίς να γνωρίζει αν υπάρχει ακόμη κάτι που μπορεί να σωθεί. Μόνο που η νέα ζωή δεν προλαβαίνει καν να αρχίσει.
Η επίσκεψη της αστυνομίας στην πόρτα του σπιτιού μετατρέπει μέσα σε λίγες στιγμές την καθημερινότητα σε εφιάλτη. Κάτι έχει συμβεί. Κάτι τόσο σοβαρό, ώστε ο κόσμος της Λούσι να διαλυθεί ανάμεσα σε ερωτήματα, υποψίες και έναν φόβο που δεν μπορεί ακόμη να ονομάσει. Ο άνθρωπος που βρίσκεται στο κέντρο της υπόθεσης είναι ο Φιλίπ, ο άντρας που αγαπά, ο πατέρας του παιδιού της, αλλά ξαφνικά και ένας άνθρωπος που μοιάζει να της είναι άγνωστος. Η αστυνομία συλλαμβάνει τον Φιλίπ, κατάσχει τους υπολογιστές του. Η κατηγορία είναι ότι συμμετείχε σε διαδικτυακό δίκτυο παιδοπορνογραφίας. Για τη Λούσι, ο άντρας που αγαπά μεταμορφώνεται μέσα σε λίγες ώρες σε έναν άγνωστο. Αντιμέτωπη με τα στοιχεία και τα ψέματά του, προσπαθεί να ανακαλύψει πόσο βαθιά φτάνει η διπλή ζωή του και, πάνω απ’ όλα, αν ο ίδιος της ο γιος κινδυνεύει από τον πατέρα του.
Διαβάστε περισσότερα



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)

![Shūji Terayama (1935-1983),«Ποιήματα και Πεζά»,εκδ. Βλεφαρίδα [Μετάφραση- Επίμετρο: Παρασκευή Ζέρβα] -Προδημοσίευση](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/images-6-75x75.jpg)



















