Πηγή; Εικονογράφηση: ΤΙΤΙΝΑ ΧΑΛΜΑΤΖΗ, εφ. Η Καθημερινή

ΕΚΕΙ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ

Στον Τίτο Πατρίκιο

Στον πλούτο ενός ποταμού που χωριά προικίζει,

ενός βουνού που άστρων ασήμι φυλάει,

μιας λίμνης που θρύλους στην αγκαλιά της λικνίζει,

Στο δέος ενός δελφινιού που στην Ατλαντίδα αίφνης μπαίνει,

ενός πλοίου που απ’ τα Ιμαλάια κατεβαίνει,

ενός γρύλου που χαμένο παιδί νανουρίζει,

Στο κλέος ενός ύμνου που γεφύρια αιώνων στήνει,

ενός πινέλου που παρθένας κρίνο χαϊδεύει,

μιας πένας που γραφιά μα και λαουτιέρη τρέφει,

Στην τιμή ενός τοίχου που της Τζοκόντας την πλάτη φιλάει,

ενός κλειδιού που κλεισμένο σχολείο ανοίγει,

ενός ξύλου που εφαλτήριο για τ’ άστρα δίνει,

Στο φως ενός δέντρου που ξόβεργας κλαδί αποστρέφεται,

ενός κύματος που βράχο απόκρημνο ερωτεύεται,

μιας βροχής που φλεγόμενα δάση αναζητάει,

Στο ρίγος ενός έγκλειστου που με αποδημητικά πετάει,

ενός παράλυτου που στο πανηγύρι χορεύει,

ενός μουγγού που Σολωμό απαγγέλλει,

Στο θαύμα ενός τρελού που αλήθειες λέει,

ενός άκληρου που παιδιά σπέρνει,

ενός άσχημου που τον κόσμο ομορφαίνει,

Εκεί θα βρίσκεσαι πάντοτε,

εκεί θα ζεις, όπου και να πας,

γιε του θάρρους και της αλήθειας,

φύτρα μιας άλλης γενιάς.