* Η παράσταση Άσπρα Άλογα (Ρόσμερσχολμ) του Ερρίκου Ίψεν παίζεται για δεύτερο χρόνο στο βραβευμένο Θέατρο Εκάτη.

Σκηνοθεσία: Βαλεντίνη Λουρμπά, Μετάφραση: Ερρικός Μπελιές

Παίζουν οι ηθοποιοί: Βασίλης Ασημάκης, Χρίστος Γεωργίου . Μαρία Χριστίνα Γκιζελή  , Μαρία Μαραγκουδάκη, Μάνος Χατζηγεωργίου  // Ενδυματολόγος: Τίσσα Βασιλάκη  //Φωτογραφία : John Tsilidis

**************************************************************************

Σημείωμα της σκηνοθέτιδος

Η σκηνοθετική προσέγγιση στα «Άσπρα Άλογα» του Ερρίκου Ίψεν

Όταν έχουμε στα χέρια μας ένα θεατρικό έργο, η πρώτη μας υποχρέωση είναι να ανακαλύψουμε τον εσωτερικό του μηχανισμό. Να πλησιάσουμε, όσο μπορούμε, αυτό που θέλησε να εκφράσει ο συγγραφέας, να φωτίσουμε τα σκοτεινά του σημεία και να αναζητήσουμε το βαθύτερο νόημα που κρύβεται πίσω από τις λέξεις. Πριν αρχίσουν οι δοκιμές, οφείλουμε να έχουμε αφουγκραστεί το έργο στην ολότητά του

Χρειάζεται να μάθουμε να βλέπουμε και να ακούμε σαν να είμαστε οι θεατές που θα το συναντήσουν για πρώτη φορά. Να παραμερίσουμε τις βεβαιότητές μας και να ανακαλύψουμε ξανά κάθε λέξη, κάθε σιωπή, κάθε υπόγεια κίνηση της δραματουργίας.

Η εργασία αυτή μοιάζει με την αποσυναρμολόγηση ενός ρολογιού. Ο τεχνίτης εξετάζει με προσοχή κάθε εξάρτημα, όχι για να το απομονώσει από το σύνολο, αλλά για να κατανοήσει πώς συνεργάζεται με τα υπόλοιπα και πώς όλα μαζί συγκροτούν τον μηχανισμό. Έτσι και ο σκηνοθέτης οφείλει να διεισδύσει στη δομή του έργου, με επιμονή, ακρίβεια και βαθιά πνευματική εργασία.

Από αυτή την πρώτη ανάλυση θα προκύψουν οι βασικές σκηνοθετικές επιλογές: η διανομή των ρόλων, η σκηνική διάταξη, η ατμόσφαιρα, ο φωτισμός, ο ρυθμός και η κινησιολογία. Πάνω απ’ όλα, θα αναδυθεί η κεντρική ιδέα που θα καθοδηγήσει την παράσταση και θα προσδιορίσει το πνεύμα της.

Μόνο τότε μπορεί να απελευθερωθεί δημιουργικά η φαντασία. Γιατί η φαντασία, όταν δεν στηρίζεται στη βαθιά γνώση του έργου, κινδυνεύει να γίνει αυτοσκοπός. Μπροστά στην πληθώρα των ευρημάτων, ο σκηνοθέτης μοιάζει με κάποιον που περιπλανιέται σε έναν κήπο γεμάτο τριαντάφυλλα: θέλει να τα κόψει όλα, μα πρέπει να επιλέξει εκείνα που θα συνθέσουν ένα αρμονικό μπουκέτο.

Στις δοκιμές, ο σκηνοθέτης καλείται να γίνει πολλά πράγματα μαζί. Να εργαστεί πάνω στην ακρίβεια και τη μουσικότητα του λόγου, να αναλύσει την ψυχολογία των προσώπων, να οργανώσει τη σωματική τους έκφραση και να διαμορφώσει τον ρυθμό της δράσης. Να οδηγήσει τον ηθοποιό από την εξωτερική εκφορά του κειμένου στην εσωτερική αναγκαιότητα του ρόλου. Να αναζητήσει μαζί του όχι μόνο τι λέει ένα πρόσωπο, αλλά κυρίως γιατί το λέει, τι αποκρύπτει και τι αδυνατεί να ομολογήσει ακόμη και στον ίδιο του τον εαυτό.